เคยตั้งใจไว้ว่าจะเข้ามาเขียนอะไรในเว็บนี้อาทิตย์ละครั้ง

แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ และไม่ได้ทำ

.

ทีแรกคิดว่าจะพักไปสักแป๊บเดียว

กลับกลายเป็นตอนนี้ล่อซะหลายแป๊บ

เอามาต่อๆ กันก็ทำเป็นท่อแป๊บส่งน้ำประปาหมู่บ้านได้พอดี

ฮาๆๆ (ถ้าขำก็หัวเราะนะครับ ถ้าไม่ขำก็ไม่ต้องนะ)

.

ช่วงนี้สละเวลาให้การรำเรียนวิชาในสำนัก สำนักหนึ่ง

ต้องใช้พลังลมปราณมากหน่อย และต้องใช้สมาธิค่อนข้างสูง

ความจริงผมแวะเข้ามาทุกวัน เพียงแต่เป็นการโฉบไปโฉบมา แค่พอได้กลิ่น

 อารมณ์แบบ "คึดฮอด แต่กอดบ่ได้"

จะให้คนอื่นเขียนแทนก็ไม่ดี อารมณ์แบบ "ไม่ใช่แฟน ทำแทนไม่ได้"

ผมตั้งใจจะบอกว่า แม้จะหายหน้าหายตา แต่ก็ยังใช้บล็อกนี้อยู่นะครับ

"คนไกล เบอร์เก่า"

.

เอนทรี่ที่แล้วผมพาไปเที่ยว "ภูเขาทอง"

ทำให้บางคนเข้าใจว่าผมยังใช้ชีวิตอยู่บนนั้น

ซึ่งอันที่จริงผมลงมาตั้งนานแล้ว

และตอนนี้ก็เตรียมการจะเดินทางไกล (มากพอประมาณ) อีกครั้งหนึ่ง

.

เป็นกระบวนวิชาสุดท้ายของทางสำนัก

ผมจำเป็นต้องเดินทางเยี่ยงจอมยุทธ์คนหนึ่ง

ที่จะไปค้นหาสุดยอดเคล็ดวิชา ณ เขาเหลียงซาน

ต่างก็ตรงผมมิได้ต้องการเป็นหนึ่งในใต้หล้าเฉกเช่นจอมยุทธ์

เต็มที่ก็คงเพียงหนึ่งในใต้ฝ้า (เพดาน) ซึ่งตอนนี้ก็เป็นอยู่แล้ว

.

อย่างไรก็ตามแต่

ที่แห่งนั้น คือแหล่งวิชากระบวนสุดท้ายที่ผมต้องไปฝึก

แล้วจะมาแถลงไขให้ทราบในวาระต่อไปครับ

.

ขอแจ้งอีกครั้งหนึ่ง

ผมลงจาก "ภูเขาทอง" แล้วนะครับ

.

.

คิดถึงสหายในเอ๊กทีนทุกท่านครับ

ว่างกินเหล้ากัน 555

เครียดๆๆ

แต่จะมัวเครียดกับงานมากไปจะส่งผลเสียต่อสภาพจิตใจ

"เข้าวัด" ครับ เครียดมากต้องเข้าวัด

วัดยังเป็นที่พึ่งทางใจได้เสมอ

แต่คราวนี้ไม่ได้ไปพึ่งอะไร

เพียงแค่อยากหนีออกห่างจากกองภาระบ้าง

ทำอะไรที่ทำให้เราได้ผ่อนคลาย

ก็เลยนั่งรถไปที่นี่...

ภูเขาทองงงงงงง!!!!!

 .

ไปตามลิ้งค์นี้นะ  http://7daysago.multiply.com/photos/album/8

เดือนนี้หฤโหด อย่างที่เคยบอกกับใครไปหลายคน

ขออภัยที่ทิ้ง "วันที่" ให้ผ่านไปด้วยความ "ว่างเปล่า"

โดยไม่ได้ปล่อยให้ตัวหนังสือออกมาเดินเล่นบนพื้นที่ตรงนี้

.

"ตัวหนังสือ" ยังคงทำงานของมันเหมือนเดิม

เพียงแต่เปลี่ยนจากหน้าเว็บ ไปสู่หน้ากระดาษ

เปลี่ยนจากความเพ้อฝัน ไปสู่โลกความจริง

เปลี่ยนความไร้สาระ ไปเป็นวิชาการ

แต่ก็ยังเป็นตัวหนังสือธรรมดาๆ ของผมอยู่ดี

.

ขออนุญาตเอาไปใช้ในงานวิชาการก่อนก็แล้วกันครับ

ดูท่าทางมันคงไม่ชอบบุคลิกแบบนั้นสักเท่าไร

แต่ผมก็พยายามอธิบายให้มันเข้าใจแล้วว่า

"เล่น คือ เล่น"  "งาน ก็ต้องคือ งาน"

โอ้ว...ปวดหัวอีกแล้ว  จี๊ดๆๆๆ

.

.

เกริ่นยาวยังไม่เข้าเรื่องดาวเลย - ง่า

ผมแค่อยากจะถามว่าคุณกำลังตามหา หรือรู้สึกว่าจะต้องเจอ ดาวบ้างหรือเปล่า

"ดาว" สักดวงหนึ่ง ไม่รู้เหมือนกันว่าดวงไหน

ถ้าคุณรู้แล้วก็ช่วยบอกด้วยนะ

.

.

ว่าแต่ คุณกำลังตามหาดาวอยู่รึเปล่านะ?

edit @ 13 Feb 2008 18:17:08 by 7 days ago

คุณ Sync พูดถึงลักษณะของนักท่องเที่ยวประเภทต่างๆ ไว้ใน www.paitown.com
.

.
1.นักท่องเที่ยว (Tourist)

ชอบชมสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง และเป็นที่นิยม รวมทั้งนิยมถ่ายรูป และซื้อของที่ระลึก

แต่จะมีระยะเวลาในการพักสั้น และไม่สนใจไปสัมผัสวิถีการดำรงชีวิตของคนในท้องถิ่น
.
2.นักเดินทาง (Traveller)

ชอบสำรวจสถานที่ต่างๆ ด้วยตนเอง โดยไม่มีคนนำทาง นิยมไปชมสถานที่ต่างๆ

ที่มีชื่อเสียง และชอบทดลองรับประทานอาหารพื้นเมือง แต่ระยะเวลาในการพักสั้น

และไม่สนใจวิถีการดำรงชีวิตในท้องถิ่น
.
3.นักท่องเที่ยวที่เดินทางในวันหยุด (Holidaymaker)

จะมาจากสังคมเมือง หรือสังคมที่มีความั่งคังทางเศรษฐกิจ

มีฐานะทางเศรษฐกิจดี และมีอายุ มีความสามารถในการจับจ่ายสูง

ชอบท่องเที่ยวในสถานที่ที่มีชื่อเสียง และนิยมถ่ายรูป และซื้อของที่ระลึก
.
4.นักท่องเที่ยวที่มีฐานะทางสังคมระดับสูง (Jet-Setter)

นิยมไปสถานที่ที่มีชื่อเสียง ชอบความหรูหรา ฟุ่มเฟือย

แสวงหาความพึงพอใจด้านอารมณ์ และสมาคมกับคนที่สังคมระดับเดียวกัน
.
5.นักธุรกิจ (Businessman)

ระมัดระวังสถานภาพทางสังคม คบค้าสมาคมกับคนที่อยู่ในระดับเดียวกัน

นิยมชีวิตที่สะดวกสบายหรูหรา แต่ไม่ชอบถ่ายรูป
.
6.ผู้อพยพ (Migrant) สมาคมกับคนในระดับเดียวกัน แต่ไม่ใช้ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือย

แล้วมีปัญหาในเรื่องของการติดต่อสื่อสาร ทางด้านภาษา

ไม่เข้าใจคนในท้องถิ่าน แต่ไม่เอาเปรียบคนในท้องถิ่นนั้นๆ
.
7.นักอนุรักษ์ (Conversationalist)

จะเดินทางด้วยตัวเอง มีความสนใจในสภาพแวดล้อมที่เดินทางไป และชอบถ่ายรูป แต่ไม่ซื้อของที่ระลึก
.
8.นักสำรวจ (Explorer)

ชอบสำรวจเยี่ยมชมสถานที่ต่างๆ ด้วยตนเอง ไม่กลัวที่จะเสี่ยงอันตราย

และสนใจสภาพแวดล้อม แต่ไม่ซื้อของที่ระลึก
.

.
ผมสำรวจตัวเองตั้งแต่ง่ามเท้าจนถึงซอกจั๊กกะแร้แล้ว ก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองจัดอยู่ในประเภทไหน
บางคุณสมบัติอยู่ในข้อนั้น บางคุณสมบัติอยู่อีกข้อนึง
ระหว่างข้อ 2 และ ข้อ 3
ครั้นจะเรียกตัวเองว่านักเดินทางก็ดูกระดาก
จะเรียกตัวเองว่านักอนุรักษ์เขาก็จะหาว่ากระเดียด
.
คำว่า "นัก" น่าจะใช้นำหน้าคนที่มีความชำนาญในบางเรื่อง และกระทำสิ่งนั้นเป็นประจำจนช่ำชอง
เช่น นักดนตรี  นักกีฬา  นักร้อง  นักโดดร่ม  นักเลง  นักขัตตฤกษ์ ...อ๊ะไม่เกี่ยว
ประเภทอย่างผมไม่อาจจัดอยู่ในระดับ "นัก" ได้
และก็ไม่คิดจะไปใส่ใจอะไรกับเรื่องพวกนั้นมากนั้น
ก็อาจะต้องเพิ่มไปอีกข้อ เป็น "นักเดินทางบ้างอยู่กับที่บ้าง"
.
.
เรื่องของเรื่องก็คือคิดถึงการเดินทาง
ห่างหายมานานแล้ว อยากออกไปข้างนอกสักที่ ที่ไหนก็ได้
Some where Out there
.
อยาก...ปาย   อยาก...ปาย   อยาก..ปาย

.

เว็บที่เกี่ยวข้อง http://7daysago.multiply.com/photos/album/7

ผมคาย "ยา" ออกจากปาก
แม้บางส่วนของเม็ดยาจะละลายไปบ้าง
แต่มันก็ยังรักษารูปทรงของเม็ดยาไว้ได้อยู่
.

.
ผมยังคงไม่ล่วงรู้อะไรเกี่ยวกับยาเม็ดนั้น
ไม่รู้ว่ามันเป็น "ยาช่วยชีวิต" หรือเป็น "ยาพิษ" กันแน่
หรือบางทีมันอาจจะไม่ใช่ยาอะไรเลย
หรือมันอาจเป็นเพียงผงแป้งอัดเม็ดเท่านั้นเอง
.
.
ลมหายใจของผม
ยังคงแผ่วเบา ...แผ่วเบาอย่างคงที่
เมื่อเสียงหายใจเบาลง ผมจึงได้ยินเสียงหัวใจเต้น ดังชัดขึ้น
...หัวใจของผมยังเต้นอยู่
มันเต้นช้าๆ ทิ้งช่วงจังหวะเกิน 1 วินาที
ช้า...ช้า ตุบ...ตุบ...ตุบ
.
ผมคาย "ยา" ทิ้ง
เพราะผมได้ยินเสียงหัวใจเต้น
ผมยังไม่ตาย หัวใจยังเต้นอยู่
ผมยังไม่ตาย ยังมีลมหายใจเข้าไปหล่อเลี้ยงปอด
.
.
บางช่วงชีวิตที่ลำบาก
เรามักมองหาที่พึ่งอื่นๆ อยู่ร่ำไป
ผมก็คงเป็นอย่างนั้น
คนที่ยื่น "ยา" เม็ดนั้นมาใส่มือผม ผมยังจำไม่ได้
ผมไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าเขาเป็นใคร

เพียงแค่เขามี "ยา" ที่ช่วยให้ผมมีชีวิตรอด
.
ผมฉุกคิดอะไรบางอย่างตอนที่กำลังจะกลืนยา
ผมฉุกคิดอะไรบางอย่างตอนที่รับรู้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจ

.
.
ผมต้องการ "ตัวผมเอง" มากกว่าสิ่งอื่นใด
.

.
ผมยังคงไม่ล่วงรู้อะไรเกี่ยวกับยาเม็ดนั้น
ยังหาคำตอบไม่ได้ ว่ามันเป็น "ยาช่วยชีวิต" หรือเป็น "ยาพิษ"

ตอนนี้

 .

.

รู้สึก

.

.

เหมือนว่า...

.

.

กำลังจะ..

.

.

ตาย

.

.

.

เส้นชีวิตบนฝ่ามือ

เหมือนจะหด

สั้นลง สั้นลง สั้นลง

ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน

หัวใจเต้นเบาลง เบาลง เบาลง

ลมหายใจแผ่วลง เรื่อย เรื่อย

.

ผมต้องการยา

.

ยาเม็ดนี้ผมอมมันไว้

...ไม่กล้ากลืน

.

ผมยังอยากมีชีวิตอยู่

.

ยาเม็ดนี้จะช่วยชีวิตผมไว้?

หรือว่าสุดท้าย

...มันคือ

.

.

ยาพิษ

 

...
"อยากเป็นมนุษย์...ก็ใช้ชีวิตแบบที่มนุษย์เขาเป็นสิ"

พระเอกพูดโต้ตอบ หลังจากแวมไพร์สาวจับเด็กไปเป็นข้อต่อรอง
ด้วยความโกรธแค้น ที่เขาทำให้เธอต้องใช้ชีวิต ครึ่งผี ครึ่งคน...
.
.
จำมาจากหนังเรื่องหนึ่งที่ฉายทางทรูวิชั่น
ติดใจกับคำพูดของพระเอก
"อยากเป็นคน ก็จงใช้ชีวิตแบบคน" ...มันก็จริงอย่างที่ว่า
ถ้าคุณยังกินเลือด คุณก็ยังคงเป็นผีดิบอยู่อย่างนั้นเอง
กินข้าวสิ..กินไข่เจียวสิ..กินขนมครกสิ..กินป๊อคกี้สิ...
...กินแบบที่คนกิน จะได้เป็นกลับมาคนเสียที
.
เรื่องบางเรื่อง "พูดง่าย" ...คิดก็ง่าย
แต่บางเรื่องที่พูดง่ายนั้นเอง ที่ในบางทีมันก็ "ทำยาก"
ด้วยความเป็นตัวของตัวเองที่เคยเป็นอยู่
การจะเปลี่ยนไปเป็นอีกแบบหนึ่งมันยากเอาการ
.
หากผีดิบโดนคำสาป ก็ต้องแก้ที่คำสาป...ถูกวิธีที่สุด
แต่เข้าใจว่า ความหมายของคำพูดนี้น่าจะมีส่วนของ "ศรัทธา" แฝงอยู่
...เป็นการปลุกฝังความเชื่อให้ผีดิบ
ผีดิบเป็นตัวแทนของความชั่ว ความเลวร้าย
ถ้าผีดิบไม่อยากเป็นอย่างนั้น ก็แค่เลิกทำชั่ว ...แค่นั้นก็เป็นคนดีได้แล้ว
.
.
ธรรมของพุทธพูดถึงทางแก้ทุกข์ "มรรค"
เพียงรู้สาเหตุ ก็จะเห็นทางแก้ ...เงื่อนไขฟังดูง่ายๆ
แต่คนที่มีความเชื่อเท่านั้นที่จะหลุดพ้นมาจากความทุกข์นั้นได้
คนที่มีความเชื่อมั่นในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มักจะเป็นคนที่ทำสำเร็จ
.
แต่ความเชื่อมั่นใด จะสำคัญไปกว่า "ความเชื่อมั่นในตัวเอง"
เมื่อมันไม่ใช่ทางที่เราอยากเดิน หรือรู้อยู่แล้วว่าไม่ใช่ทางที่ดี ...ก็หันไปทางอื่นได้
นั่นเพราะเราต่างก็หยิ่งในตัวเองกันทุกคนอยู่แล้วว่า "ชีวิตเรา เราจูงเอง"
จึงไม่ใช่ความคิดที่ดีหากจะมัวโทษสิ่งอื่นๆ มาเป็นตัวกำหนด
.
ถ้าเชื่อว่านรกมีจริง คุณก็จะได้ไปนรก
ถ้าเชื่อว่าสวรรค์มีจริง คุณก็จะได้ไปสวรรค์
...ถ้าไม่เชื่อว่ามีสวรรค์  ก็จะเห็นแต่นรก
ผีดิบคงไม่อยากได้กลิ่นคาวเลือด และอาศัยอยู่ในความมืดตลอดชีวิต
.
คุณก็ไม่ได้อยากเป็นอย่างนั้นจริงๆ ใช่ไหม
บอกให้ตัวเองเชื่อสิ ว่าสวรรค์มีจริง
บอกให้ตัวเองเชื่อสิ ว่าสิ่งดีๆ ยังรออยู่
ให้โอกาสตัวเองได้ใช้ความเชื่อที่มีอยู่สักครั้ง
...ยังมีความเชื่อของใครคนหนึ่ง ที่พร้อมจะช่วยคุณ
.
.
ในการก้าวเท้าครั้งเดียวกัน อาจจะพาคุณไปได้ทั้งสองทาง
ไม่ใช่ปลายเท้าที่เป็นตัวชี้ทิศทาง
...อยู่ที่ใจของคุณเองต่างหาก

edit @ 11 Jan 2008 14:33:56 by 7 days ago

ช่วงสิ้นปี 2550 คาบเกี่ยวกับต้นปี 2551

ต้องได้รับการบันทึกไว้หนังสือประวัติศาสตร์ส่วนตัว

ใครคนนี้ได้บอกปฏิเสธคำเชิญชวนต่างๆ ...ไม่ออกเดินทางไปไหน

ไม่ใช่ว่าไม่อยากไป ปกติเป็นคนที่เอ่ยชวนคนอื่นเสียด้วยซ้ำ

...แต่คราวนี้ไม่รู้สึกว่าอยากจะออกไปไหนสักเท่าไรนัก...

 .

5 วัน กับการมองซ้าย มองขวา มองบน มองล่าง

และที่เห็น คือความว่างเปล่า....

ไม่มีเหลือเพื่อนสักคนในช่วงสิ้นปี ...โลกใบนี้ไม่มีคนที่รู้จักเลย

.

ความเหงาทำให้ฟุ้งซ่าน อันนี้รู้ดี

เลยต้องออกไปอยู่ในที่ๆ มีผู้คนมากๆ

ไม่ต้องคุยกับใครก็ได้ ...แค่ได้ยินเสียงคนคุยกันก็พอใจ

.

.

อ้อ!

แต่ว่าในความน่าเบื่อหน่ายช่วงสิ้นปี กลับมีอะไรให้ทำแทน

ว่าแต่พวกคุณได้รับมันหรือยังล่ะ

...การ์ดใบนั้น...

 .

หน้าตาอย่างนี้ 

.

 

อาจจะดูไม่ค่อยสมประกอบมากนัก บิดๆ เบี้ยวๆ

เพราะเพิ่งเคยทำนี่แหละ ครั้งแรก...

ครั้งแรก มักจะมีข้อผิดพลาด ต้องเข้าใจ

...ถ้ามันส่งไปถึงก็ถือว่าประสบผลดั่งตั้งใจไว้แล้ว

.

...แม้จะมีเรื่องผิดพลาด แต่ประสบการณ์ครั้งแรก มักประทับใจเราเสมอ

 

edit @ 3 Jan 2008 14:51:17 by 7 days ago

ไม่ได้เขียนเอนทรี่นานมากแล้ว

และยังไม่มีความพร้อมในเร็วๆ นี้

...ง่า

ปลายปีนี้...

อยากจะเขียนโปสการ์ดที่ทำขึ้นมาเอง

แต่ว่ายังไม่มีคนรับ...ง่า

หวังว่าเพื่อนๆ ใน exteen คงอยากได้เก็บไว้สักใบ

ถึงไม่อยากเก็บ แต่ก็อยากส่งให้

แม้ไม่ได้รู้จักหน้าค่าตากันเท่าไรนัก

แต่ก็อยากให้รู้จัก "ลายมือ" ไว้บ้าง ...ง่า แต่พยายามอ่านกันหน่อยนะ 55

.

.

ถือว่าเป็นการ์ดอวยพรปีใหม่ไปในตัวเลยก็แล้วกันนะครับ

.

กรุณาทิ้งที่อยู่ของท่านไว้ในอีเมล์ของผม (ดูได้ใน profile)

ไม่จำเป็นต้องบอกชื่อจริง ใช้ชื่อใน exteen ก็ได้ครับ (ข้อมูลจะเป็นความลับ)

รับรองว่าจะไม่มีซองผ้าป่าแนบไปด้วยอย่างแน่นอน คิๆ

.

.

ขอให้ทุกๆ ท่านมีความสุขในช่วงเทศกาลคริสมาสต์+ปีใหม่

บุญรักษาครับ

เมื่อช่วงปลายตุลาหนีไปเที่ยวเมืองกาญสองคืน

เป็นการเดินทางที่กะทันหันที่สุดในชีวิต

...สไตล์คนเพิ้ยนที่นึกจะทำก็ทำ แต่ดันมีคนร่วมเพี้ยนอีก 2 คน

555

สนุกสนานดีกับวิธีการเที่ยวแบบนี้ ความจริงผมก็เริ่มเดินทางแนวนี้มาบ้างแล้ว

เพียงแต่ครั้งนี้โชคดีที่มีเพื่อนร่วมทาง...ไม่เหงา...แต่คิดถึง อิอิ

 .

อยากออกไปข้างนอกว้อยยย ที่ไหนก็ได้!!!!

.

เอ่อ แต่ว่าต้องลิ้งค์ไปดูอีกเว็บนึงนะครับ อาจจะไม่สะดวกเท่าไร

.

.

กำลังคิดว่าถ้าเป็นงานเขียน จะยังอยู่เว็บนี้

แต่ถ้ามีภาพเยอะๆ ก็ไปเก็บไว้ที่เว็บนู้น

...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมทักทายกันเช่นเคยครับ

คงมีเวลาไปแวะที่บ้านพวกคุณมากขึ้นแล้วล่ะ

.

.

ดูภาพหนีเที่ยวได้ที่นี่คับพี่น้อง  http://7daysago.multiply.com/photos/album/2

edit @ 5 Dec 2007 20:49:06 by 7 days ago

edit @ 5 Dec 2007 20:56:00 by 7 days ago

edit @ 5 Dec 2007 21:49:15 by 7 days ago