ปล่อยให้ความว่างเปล่าปกครองดินแดนแห่งนี้อยู่ 1 เดือนเศษ

ยาวนานยิ่งกว่าการออกไปแสวงบุญคราวนั้น...

หลังการกลับมาจากการเร่ร่อนอยู่ข้างนอกนั่น

ผมจินตนาการถึงชั้นฝุ่นที่ทับถมบนพื้นบ้านหนา 2 นิ้ว

.

การณ์กลับไม่เป็นดังคิด

เมื่อเปิดประตูเข้ามา ผมเห็นรอยเท้าที่เหยียบย่ำนับไม่ถ้วน

ฝุ่นไม่หนาอย่างที่คิด เพราะมีการเคลื่อนไหวภายในบ้านอยู่บ้าง

มีแขกแวะเวียนเข้ามาเสมอ ในตอนที่ผมไม่อยู่

อาหารแห้งถูกหยิบไปกินบ้าง เนื่องจากการขาดแคลนของสดใหม่มานานเกินควร

มีคนมาเปิดประตูบ้านผมทุกวัน ...แต่ผมไม่อยู่ แหะๆ

.

ร่อนเร่มาแรมเดือน...

เส้นทางสัญจรพาดผ่านกันไปมา หลับนอนไม่เป็นหลักแหล่งนัก

เหมือนสนุกกับการได้เปลี่ยนที่ไปทุกๆ 2 วัน

แต่ด้วยสภาพอากาศที่เลวร้าย วันหนึ่งโรคร้ายก็คุกคาม

เดชะบุญที่ยังเอาตัวรอดมาได้

.

.

ที่ผ่านมา ผมเคยทะนงในความหนุ่มแน่นของตัวเอง

ไม่มีครั้งไหนที่ต้องเจ็บป่วยถึงขั้นล้มหมอนนอนเสื่อ

แต่แล้วกลับรู้ซึ้งถึงสัจธรรม เกิด แก่ เจ็บ ตาย

แม้ภูผายังกร่อนได้ด้วยแรงลม คนคงกระพันก็คงหามีไม่

.

บางสิ่งที่เปลี่ยนแปลง บางครั้งมันก็ไม่สามารถเห็นได้ในทันที

เฉกเช่นภาวะโลกร้อนที่นับถอยหลังเป็นระเบิดเวลา รอเมื่อไรเท่านั้น

สุขภาพคนเราก็ไม่ต่างกัน อย่างผมเองเริ่มมีปรากฏการณ์สึนามิเตือนตัวเองบ้างแล้ว

ถึงจะเป็น "คนใช้ชีวิต" กระันั้นก็อย่าลืม "ถนอมชีวิต" ไว้ใช้นานๆ

.

.

นก ไม่ได้บินตลอดเวลา

ม้า ไม่ได้วิ่งทุกนาที

.

.

ผมบันทึกภาพนี้ไว้เมื่อ 15 กุมภาพันธ์ ที่ผ่านมา

ต้นไม้ใกล้กัน ในสถานที่เดียวกัน เวลาเดียวกัน

ต้นหนึ่งมีดอกสีชมพูเต็มต้น อีกต้นไม่มีแม้แต่ใบ

เป็นภาพที่สะท้อนให้เห็นถึงความขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง

ฤดูกาลหาได้ทำให้สรรพสิ่งคล้อยตามไปในทิศทางเดียวกันไม่

.

กลับกัน! สิ่งที่เห็นได้ชัดคือการแตะมือกันสับเปลี่ยนหน้าที่

คุณไม่อาจสดใสอยู่ได้ทุกฤดูกาล บางวันก็ต้องโรยราอย่างดูไม่ได้

แต่โลกใช่ว่าจะหยุดรอ มันยังขับเคลื่อนไปได้ด้วยปัจจัยอื่น

แล้ววันหนึ่งคุณก็จะกลับเข้ามาอยู่ในวงจรอีกครั้ง

.

บางทีคนเราก็อาจจะมีฤดูกาลเป็นของตัวเอง

.

*ออกตัว

การเรียบเรียงถ้อยคำในเอนทรี่นี้อาจดูสับสนไปบ้าง

เนื่องจากเครื่องในยังไม่เข้าที่

แต่ก็หวังว่าพอจะมีอะไรให้เก็บไปแทะกินได้บ้างตามสมควร

Comment

Comment:

Tweet

จริงด้วยซินะ บางทีคนเราก็อาจจะมีฤดูกาลเป็นของตัวเอง...

#10 By ozonemagazine on 2010-02-11 03:27

สุขสันต์วันเกิดแด่พระเยซูคริสต์ด้วยกันมั้ย(",)


#9 By babyTao (124.120.217.101) on 2009-12-25 09:18

บอกไม่ถูก

เหงา แม้เราจะนอนข้างกัน

เหงา แม้เราจะกุมมือกัน

เหงา แม้ชั่วขณะที่เรา กำลังสบตากัน


นายว่าอาการที่เกิดกับเราตอนนี้
มันเรียกว่าอะไรน่ะ



ใช่อาการ กำลังจะเบื่ออีกหรื อเปล่านะ

#8 By ฟ้าบ่กั้น on 2009-12-12 00:32

ชอบรูปกิ่งไม้ตัดกับท้องฟ้า .. ไม่รู้ทำไม

#7 By easygirl.iam on 2009-12-09 18:26

ออกกำลังกายให้อะดรินาลีนหลั่ง

ร่างกายก็แข็งแรง

อย่าลืมดูแลตัวเองเพื่อคนที่คุณรักและรักคุณ

#6 By ADevilSword (111.84.58.172) on 2009-12-06 17:23

กินนะ

กินใจยย!!..

(หิ้ววว..วว)question

#5 By babyTao (203.155.226.108) on 2009-12-04 19:41

ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ...

ขอให้อยู่ในฤดูสุขตลอดไป...

(จะบอกว่า...
ของสดอร่อยมาก...
ก็ฟังดูน่ากลัวๆยังไงไม่รู้...)

big smile
ฤดูกับอารมณ์ มันเหมือนกันจริงๆ

แม้ว่าจะไม่สดใสอยู่ตลอดเวลา

แต่ใช่ว่าจะไม่มีวันที่เราจะรู้สึกสดใสเลย

หายป่วยเร็วๆ เอาใจช่วยครับbig smile

#3 By Clepsydra:: on 2009-12-04 17:01

ชีวิตช่วง 1 ปี ที่ผ่านมาถูก "ฤดูเหงา" ครอบครองอย่างถอนตัวไม่ขึ้นเลยค่ะ..

หายป่วยเร็ววันนะคะ

big smile big smile

#2 By 12345 on 2009-12-04 16:54

แต่เราชอบคุณเขียนนะ
ไม่สับสนหรอกนะเราว่า เปรียบเทียบได้ดีออกค่ะ

อืมมม ตอนนี้ชีวิตเราเหมือนฤดูใบไม้ร่วงไงพิกล
ปลิดปลิวเคว้งคว้าง บอกไม่ถูก wink

#1 By moodee on 2009-12-04 16:54