"อ้าว! เอกหรอกหรือ ลุงนึกว่าใครที่ไหนเสียอีก เข้ามานั่งก่อนสิ"
"ไอ้แหวง!! ไปเอาน้ำมาให้หลานฉันหน่อยซิ"
"พ่อกับแม่สบายดีหรือเปล่าเอก? ลุงไม่ได้ข่าวคราวเลย"
"หา!จริงหรือ ไม่น่าเลย ที่ดินก็มีอยู่แค่ไม่กี่ไร่ ปล่อยให้โดนยึดเสียได้"
" คราวนี้จะทำมาหากินอะไรล่ะ แม่แกก็ช่วยงานอะไรไม่ได้ ไม่ใช่หรือ?"
.
"เรียนจบหรือยัง เอก?"
"ความรู้แค่ ม. 3 หางานทำยาก ที่ไหนเขาก็ไม่รับหรอก นอกจากเป็นจับกัง"
"ดีแล้วที่พ่อแกส่งมาอยู่กับลุงที่นี่ ถ้าเอกอยากเรียนต่อ ลุงจะส่งเสียเอง"
"จบแล้วค่อยเอาใบปริญญาไปอวดพ่อแก"
"...เฮ๊ยๆ ไม่ต้องกราบหรอก"
.
"ไม่น่าเชื่อว่าพ่อของเอก จะยอมให้เอกมาอยู่กับลุง"
"สงสัยมันคงตาสว่างแล้วว่าอยู่แบบไหนสบายกว่ากัน"
"เมื่อตอนหนุ่มๆไฟมันแรงนัก อุดมการณ์มันสูง ชวนมาอยู่ด้วยกันก็ไม่ยอม"
"ท้ายที่สุดก็รู้ตัวว่าอุดมการณ์มันกินไม่ได้ ...เฮ้อ!"
.
"ความจริงที่ดินที่พ่อเอกเอาไปจำนองไว้ ลุงจัดการเคลียร์ให้เอง"
"สองสามแสนสบายมาก พ่อแกนี่มันหยิ่งจริงๆ คนเขาใจบุญ มีเมตตาจะช่วยก็ไม่ยอม"
"เงินน่ะเราไม่จำเป็นที่จะต้องสนใจที่มาของมันหรอก อย่างน้อยมันก็คือเงิน ที่ทำให้เราไม่อดตาย"
"คนเราสมัยนี้ มันอยู่ได้ก็เพราะเงินแหละ เอกว่ามั๊ย?"
.
"ที่ดินลุงซื้อไว้ตั้งเยอะแยะ ยังไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไร"
"เอกกลับไปบอกพ่อนะ ว่าย้ายมาปลูกบ้านในที่ของลุงก็ได้"
"อยากจะทำนา ทำสวน ก็ทำได้เลย มีที่ให้ทำเป็นร้อยๆไร่"
"พอได้ลืมตาอ้าปาก ไม่ต้องเป็นหนี้เป็นสิน"
.
.
"ฮัลโหล!ว่าอย่างไรคุณประทีป รถที่จองไว้มาหรือยัง?"
"อือ! เอาตามที่คุยกันไว้นั่นแหละ เรื่องเงินทองเดี๋ยวจะให้เด็กจัดการให้"
.
.
"รถคันเก่าสภาพไม่ค่อยดีแล้ว ออกไปธุระขัดข้องกลางทาง พาให้เสียงานเสียการ"
"คันใหม่นี่ดูใหญ่โตโอ่โถง ค่อยสมฐานะของลุงหน่อย"
"ไว้เดี๋ยวเอกโตขึ้นอีกหน่อย จะได้มาช่วยลุงเต็มตัว ตอนนี้ค่อยๆ เรียนรู้ไปก่อน"
"เรียนจบแล้วถ้าไม่อยากไปทำงานที่ไหน ก็อยู่ช่วยลุงนี่แหละ"
"รับรองว่าเอกจะมีรายได้ดีไม่แพ้บริษัทใหญ่ๆ ข้างนอกหรอก"
.
"เออแล้วเรื่องโรงเรียน พรุ่งนี้ลุงจะให้คนไปติดต่อไว้ให้"
"โรงเรียนชื่อดังแถวนี้ ผอ.เขาให้ความนับถือลุงอยู่มาก หวังว่าคงไม่มีปัญหาอะไร"
"เอกเป็นหลานก็เหมือนลูก ถ้าลุงไม่เลี้ยงดูแล้วจะให้แมวที่ไหนมันมาเลี้ยงล่ะ ใช่ไม๊?"
"เดี๋ยวลุงต้องออกไปธุระข้างนอก พวกเด็กๆ จัดห้องหับไว้แล้ว ทำตัวตามสบายนะ"
.
.
"แหวง เตรียมของครบหรือยัง"
"วันนี้รับนิมนต์ไป 2 งานใช่ไหม ดูดีๆ อย่าให้บกพร่อง"
"ทำงานให้สมกับเป็นมืออาชีพหน่อย เดี๋ยวญาติโยมจะไม่นับถือ"
"รีบออกรถเถอะ เดี๋ยวจะสาย"
.
.
..(เนื้อหาทั้งหมดเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น โปรดใช้วิจารณญาณ)
