นับตั้งแต่ได้รับสิทธิ์นั้นครั้งแรกตอนอายุ 18 

จนปูนนี้ผมก็ยังไม่เคยใช้สิทธิเลือกตั้ง

.

.

ตอนเด็กๆ ผมอาศัยอยู่บ้านยาย ตรงข้ามกับตลาดสด

ข้างบ้านยายมักถูกใช้เป็นพื้นที่เวทีปราศรัยของตัวแทนพรรคการเมืองต่างๆ มาทุกยุคทุกสมัย

ผมรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นรถบรรทุกเวทีแล่นมาจอดข้างบ้าน 

เนื่องจากทุกเย็นหลังจากเลิกเรียน ผมจะรีบกลับมาดูการ์ตูนทางช่อง 11  

พวกเขามาเบียดเบียนความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของผม

.

ดูยายจะพอใจกับเวทีปราศรัยมากกว่ารำคาญ

นั่นเพราะจะมีคนมาซื้อของที่ร้านมากขึ้น รายได้เข้าร้าน

ตรงกันข้ามกับเด็กอย่างผมอย่างสิ้นเชิง ...พวกนั้นคือมารโดยแท้

เสียงผู้สมัครและผู้สนับสนุน ดังกลบเสียงการ์ตูนในทีวี

นอกจากไม่ได้ยินเสียงการ์ตูน ผมยังต้องวิ่งขายของช่วยยาย

เสียงก็ไม่ได้ยิน ดูก็ขาดช่วง ...ผมเกลียดเวทีปราศรัย

.

มีคำเหน็บแนมว่าพรรคนี้เอาเสาไฟฟ้ามาลงสมัครก็ยังมีคนเลือก

โตขึ้นมาอีกหน่อยผมจึงค่อยเข้าใจความหมายของคำอุปมานั้น

แต่ผมก็ไม่เคยสนใจมันมากไปกว่าการดูการ์ตูน และการหัดขี่จักรยานยกล้อ

โตขึ้นมาอีกนิด ผมเริ่มใจกว้างกับเวทีปราศรัย เพราะยายมีรายได้เพิ่ม

แต่ผมก็ไม่เคยสนใจมันมากกว่าการเล่นฟุตบอล และหัดเล่นกีต้าร์

.

หลายพรรคการเมืองเอาใจผู้คนโดยกันพาดารามาช่วยหาเสียง

พี่กีร์ อริสมันต์, พี่เทห์ อุเทน, ลุงดี๋ ดอกมะดัน ฯลฯ

พวกพี่ๆ รู้สึกร้อนไหมครับ ตอนที่ยืนโบกมือบนท้ายรถกระบะ?

ไม่รู้ว่าผู้ลงสมัครจะได้รับเสียงจากชาวบ้านมากขึ้นหรือเปล่า

ที่แน่ๆ ดูท่านจะภาคภูมิใจที่ได้โชว์พาวข่มคู่แข่งคนอื่นๆ ได้

.

สำหรับผม ไม่เคยนำพา

.

พฤษภาทมิฬครั้งนั้น มีม้วน VDO ส่งมาจากกรุงเทพฯ

หลังจากที่คนบ้านนอกอย่างพวกผมได้ดูแต่ข่าวที่ถูกบิดเบือนมาหลายวัน

ละแวกบ้านใกล้เรือนเคียงแห่กันไปรวมตัวที่บ้านหลังหนึ่งที่มีเครื่องเล่น

ภาพการทำร้ายประชาชน บดขยี้หัวใจของชาวบ้านอย่างเรา

เสียงสบถพรั่งพรูอย่างไม่ขาดสาย...

.

แอ๊ด คาราบาว ออกเทปทันควัน

.

ผมสะสมแบงค์ 10 บาท ที่มีลายเซ็นต์ของบรรหาร ศิลปอาชา รมว.คลังขณะนั้น

ไม่รู้โดนใครหลอกมาว่าเอาไปแลกจะได้มูลค่าเพิ่ม ...ผมก็เป็นคนโง่คนหนึ่ง

ข่าวว่าบรรหารรวยไม่รู้เรื่อง ถนนหนทางในสุพรรณราบเรียบไม่มีแม้รอยปะ

ส.ส. บ้านผมแปรงบฯ ไปไว้ที่ไหนกันนะ นั่งรถเมล์ 50 กิโล ลงจากรถถึงกับจุกเสียด

เสียงลอยๆ มาว่า แปรงบเบื้องต้น ต้องแปรเข้ากระเป๋าไว้ก่อน

.

ผมไม่เคยนำพาเรื่องการเมืองในทุกยุคทุกสมัย

.

.

จนเมื่อใครคนหนึ่งได้เข้ามาสร้างสีสัน และทำให้การเมืองดูน่าสนใจ

แต่สุดท้ายฮีโร่คนนั้นกลับกลายเป็นชนวนของความร้าวฉานในประเทศ

ทัศนคติต่อการเมืองของผมตีกลับหลายรอบ

หนักหนาสาหัสกว่าความเกลียดชัง ที่มีต่อเวทีปราศรัยตอนวัยเด็กมากมายนัก

.

หากในอนาคตอันใกล้นี้ มีการเลือกตั้งใหม่อีกครั้ง

ผมอาจจะเดินเข้าคูหาเลือกตั้งเป็นครั้งแรก

และผมก็รู้ว่า ผมยังคงไม่นำพากับการเมืองในประเทศนี้

ผมจะใช้สิทธิในการที่จะบอกว่า

"ไม่เคยเชื่อถือในตัวนักการเมืองไทย แม้สักปลายเล็บ"

.

.

เซฟไปเปลี่ยนเป็นดิสเพลย์ MSN กันครับ