เคยตั้งใจไว้ว่าจะเข้ามาเขียนอะไรในเว็บนี้อาทิตย์ละครั้ง

แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ และไม่ได้ทำ

.

ทีแรกคิดว่าจะพักไปสักแป๊บเดียว

กลับกลายเป็นตอนนี้ล่อซะหลายแป๊บ

เอามาต่อๆ กันก็ทำเป็นท่อแป๊บส่งน้ำประปาหมู่บ้านได้พอดี

ฮาๆๆ (ถ้าขำก็หัวเราะนะครับ ถ้าไม่ขำก็ไม่ต้องนะ)

.

ช่วงนี้สละเวลาให้การรำเรียนวิชาในสำนัก สำนักหนึ่ง

ต้องใช้พลังลมปราณมากหน่อย และต้องใช้สมาธิค่อนข้างสูง

ความจริงผมแวะเข้ามาทุกวัน เพียงแต่เป็นการโฉบไปโฉบมา แค่พอได้กลิ่น

 อารมณ์แบบ "คึดฮอด แต่กอดบ่ได้"

จะให้คนอื่นเขียนแทนก็ไม่ดี อารมณ์แบบ "ไม่ใช่แฟน ทำแทนไม่ได้"

ผมตั้งใจจะบอกว่า แม้จะหายหน้าหายตา แต่ก็ยังใช้บล็อกนี้อยู่นะครับ

"คนไกล เบอร์เก่า"

.

เอนทรี่ที่แล้วผมพาไปเที่ยว "ภูเขาทอง"

ทำให้บางคนเข้าใจว่าผมยังใช้ชีวิตอยู่บนนั้น

ซึ่งอันที่จริงผมลงมาตั้งนานแล้ว

และตอนนี้ก็เตรียมการจะเดินทางไกล (มากพอประมาณ) อีกครั้งหนึ่ง

.

เป็นกระบวนวิชาสุดท้ายของทางสำนัก

ผมจำเป็นต้องเดินทางเยี่ยงจอมยุทธ์คนหนึ่ง

ที่จะไปค้นหาสุดยอดเคล็ดวิชา ณ เขาเหลียงซาน

ต่างก็ตรงผมมิได้ต้องการเป็นหนึ่งในใต้หล้าเฉกเช่นจอมยุทธ์

เต็มที่ก็คงเพียงหนึ่งในใต้ฝ้า (เพดาน) ซึ่งตอนนี้ก็เป็นอยู่แล้ว

.

อย่างไรก็ตามแต่

ที่แห่งนั้น คือแหล่งวิชากระบวนสุดท้ายที่ผมต้องไปฝึก

แล้วจะมาแถลงไขให้ทราบในวาระต่อไปครับ

.

ขอแจ้งอีกครั้งหนึ่ง

ผมลงจาก "ภูเขาทอง" แล้วนะครับ

.

.

คิดถึงสหายในเอ๊กทีนทุกท่านครับ

ว่างกินเหล้ากัน 555