ต่อเนื่องจากสองเรื่องก่อนหน้านี้ นี่เป็นภาคจบของนิทานคนเก็บดาว
.
.
.
เนิ่นนานเท่าไรแล้วที่เธอยืนยู่นิ่งๆ อย่างกับไม่เคยรู้จักความเมื่อยล้า
ฝ่าเท้านอนแนบอยู่กับความขรุขระของโขดหิน ยันลำตัวให้ตั้งฉาก
สายตาทอดยาว นิ่งค้างอยู่กับจุดห่างไกลที่สุดเท่าที่ตาจะมองเห็น
เบื้องหน้าไม่มีอะไรน่าสนใจมากไปกว่าแสงสว่างเล็กๆ เพียงสองสามจุดบนเส้นขอบฟ้า
.
นาน...ยิ่งกว่าคำว่านาน ที่เธอยืนอยู่อย่างนั้น
มันเป็นการยืนเพื่อรอคอยการกลับมาของใครบางคน
สามปีแห่งการรอคอย สำหรับเธอแล้วเหมือนชั่วกัปกัลป์
การรอคอยที่ทำให้เธอถูกคนอื่นมองว่าเป็นคนวิกลจริต
.
...ย้อนถึงเช้าวันนั้น...วันที่คลื่นกลืนทุกสรรพสิ่ง
สามีของเธอถูกกระชากไปพร้อมกับเหยื่อคนอื่น
และนั่นคือการพรากจากคนรักคนของเธอ
ไปตลอดกาล...
.
.
.
ความมืดมิดใต้ท้องทะเล แยกไม่ออกกับความมืดมิดของท้องฟ้ายามค่ำคืน
มีเพียงดวงดาวเท่านั้นที่ทำให้พอแยกแยะออกว่าอย่างไหนคือฟ้า อย่างไหนคือทะเล
ทุกค่ำคืนเธอมักจะออกมายืนบนโขดหิน
ความมืดมิด ทำให้เธอรู้สึกเหมือนได้อยู่ใกล้สามี
...สามีผู้หลับใหล จมดิ่งอยู่กับความมืดมิดใต้ท้องทะเล
.
ทุกราตรีกาล เธอออกมาส่งข้อความผ่านดวงดาวเป็นกิจวัตร
เธอเชื่อว่าการได้คุยกับดาว จะสามารถสื่อถึงคนรัก
...ในเวลาย่ำรุ่ง เมื่อดาวเดินทางข้ามเส้นขอบฟ้า ลงสู่มหาสมุทร
และ ณ ใจกลางมหาสมุทรนั่นเอง
...ดาวจะพบเจอกับสามีของเธอ
.
ในคืนหนึ่ง...เธอได้รับรู้ความจริงจากดาวบางดวง
ดาวใจดีที่เห็นใจในความรักที่เธอมีต่อสามี
ในคืนปลดระวาง ดาวชราได้มาบอกความจริงแก่เธอ
"ดาวไม่สามารถสื่อความในใจของเธอไปส่งแก่สามีได้..."
...แต่มีบางคำ ทำให้เธอเริ่มมีความหวัง...??
.
.
.
คืนนี้พายุฝนมาเยือนชายหาด
นี่เป็นเวลาที่ดาวใจดีบอกให้เธอเฝ้ารอ
รอยยิ้มที่เคยห่างหาย กลับมาเยือนใบหน้าของเธออีกครั้ง
การรอคอยได้สิ้นสุดลงเสียที
เมื่อคนที่เธอรัก ได้เดินทางกลับมา
.
สิ่งที่เธอเฝ้ารอ...ไม่ใช่หยดน้ำจากกลุ่มเมฆ
แต่เธอเฝ้ารอ การผลัดเปลี่ยนของดวงดาว
ณ จุดปลายสุดของกลุ่มดาวจระเข้
ดวงที่อยู่ใกล้ดาวเหนือมากที่สุด จะปลดระวางให้ดาวดวงใหม่ขึ้นไปแทน
.
.
.
สามปีใต้ท้องทะเลอันเยือกเย็น และมืดมิด
ดาวน้อยพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อได้ขึ้นไปเจิดจรัสแสงบนฟากฟ้า
นับเป็นการสิ้นสุดการรอคอยที่ยาวนาน
มันมิใช่สิ้นสุดการรอคอยของดาวเพียงดวงเดียว แต่ยังหมายถึงการรอคอยของคนอีกคนด้วย
.
.
.
เธอเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งหยิบดาวบนหาดทรายไป
แต่ใจเธอจดจ่ออยู่กับดาวดวงใหม่มากกว่า
คนรักของเธอกลับมาแล้ว
ดาวดวงนั้น...แม้จะดูไม่แตกต่าง แต่มันดูโดดเด่นที่สุดในสายตาเธอ
.
.
.
...แม้คนรักจะกลับมาเกิดเป็นดวงดาว
แต่รอยยิ้มก็ไม่ได้ต่างไปจากยิ้มที่เคยให้เมื่อตอนที่อยู่ด้วยกัน
...แม้ท้องฟ้าจะเต็มไปด้วยดาวหมื่นแสนล้าน
แต่มีเพียงดวงเดียว ...ที่เธอรักและปรารถนาที่จะเห็นมากที่สุด
edit @ 5 Dec 2007 21:23:38 by 7 days ago
