ลืมอะไรบางอย่างไปหรือเปล่า???
ผมไขประตูห้องกลับเข้าไปอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
เดินวนมองหาสิ่งที่คิดว่าจะลืมเอาออกไปด้วย
...ไม่มี ไม่ได้ลืมอะไร
.
กระนั้นยังอดกังวลไม่ได้ พยายามนึกว่ามีสิ่งใดที่ยังตกค้าง
เคยเรียนรู้จากความผิดพลาดครั้งเก่าก่อน กลัวจะเกิดขึ้นซ้ำซาก
รอบคอบไว้ก่อนเป็นดี
.
แต่ยังทำใจให้ปลอดโปร่งไม่ได้
ไม่ได้ต้องการความสมบูรณ์แบบ แต่ไม่อยากพลาด
ทุกก้าวย่างที่พยายามทบทวนว่ามีสิ่งใดที่หลงลืม
ทุกนาทีที่มัวแต่กังวลกับการกลัวผิดพลาด
ผมกลับละเลยต่อรายละเอียดในแต่ละก้าว ในแต่ละนาทีที่ค่อยๆ ผ่าน
และแล้ว รายละเอียดเหล่านั้นกลับกลายเป็นความผิดพลาดครั้งใหม่
.
เมื่อคุณพลาด คุณมักจะรู้ตัวทีหลังเสมอ บ่อยครั้งที่มันสายเกินจะกลับตัว
ข้อหาที่เผลอเรอ ไม่ได้ใส่ใจกับการเดินทางของเข็มวินาที
ครั้นจะหมุนมันกลับไปก็เป็นสิ่งที่ยากลำบาก
เพราะ...นาฬิกาไม่ได้ออกแบบมาให้เดินถอยหลัง
.
.
เข็มนาฬิกาอาจจะโชคดี ที่สามารถเดินวนกลับมาเจอเลข 12 อีกครั้ง
และครั้งแล้ว ครั้งเล่า ให้แก้ตัวเรื่องวันวาน
...คนที่เดินไปข้างหน้า กลับเหน็ดเหนื่อยกับการก้าวเท้าของตนเอง
.
.
หรือ มันควรจะช้าลงอีกหน่อย?
อืมม.. 
