เป้ใบเขื่องเกาะแน่นอยู่บนไหล่ทั้งสองข้าง การเดินทางเริ่มขึ้นอีกครั้ง

รถไฟหยุดล้อที่สถานีเด่นชัยตอนหกโมงเศษ เช้านี้หมอกลงจัด หนาวยะเยือก ไข่ลวกและชาร้อนช่วยให้ร่างกายอุ่นเล็กน้อย อันที่จริงมันกันหิวได้ดีกว่ากันหนาวเสียอีก

เรามากันสองคน แต่เพื่อนร่วมทางคนหนึ่งเจอปัญหาบางอย่างที่ทำให้ต้องตีรถกลับทันที เขามาที่นี่เพียงเพื่อกินไข่ลวก แล้วก็กลับ!!!!

.

สถานีเด่นชัย เงียบ เหงา

.

จากเด่นชัย นั่งรถไปน่านอีกกว่าร้อยกิโล ทำไมไม่ต่อทางรถไฟไปอีกหน่อยนะ

ผมฉายเดี่ยวตามถนัด ในตัวเมืองน่าน 1 วัน โดยการเช่ามอเตอร์ไซค์มาร่อนรอบเมือง รอพรรคพวกมาสมทบในวันรุ่งขึ้น

.

พระธาตุแช่แห้ง

.

ตะวันลับเหนือผิวน้ำน่าน

.

รุ่งขึ้นมุ่งหน้าสู่ดอยเสมอดาว ด้วยความหวังว่าจะใกล้ดาวเพียงเอื้อมมือ พรรคพวกไปรออยู่ก่อนหน้า รอผมไปสมทบ

.

เที่ยวให้ได้รสชาติ ต้องเดินบ้าง ปลายทางไม่สำคัญ เอามันไว้ก่อน

.

ภาพนี้ชื่อ "Love"

.

ภาพนี้ชื่อ "Kiss"

.

กางเต้นท์บนสันเขา

.

นับดาวก็สันเขา

.

เพราะเรานั้นคู่กัน

.

แสงแรกที่ "เสมอดาว"

.

จะมีสักคนไหม ที่ช่วยให้ชีวิตสมดุล

.

หรือว่าจะต้องอ้างว้างอยู่ร่ำไป

.

ทำซึ้งได้ไม่นานนัก ต้องเดินทางกันต่อ ปลายทางอยู่ที่ดอยภูคา รอบนี้งัดวิชาเมื่อสมัยมัธยมมาใช้กันอีกที "โบก" ประหยัดค่ารถดีนักแล

.

การโบก ทำให้โลกอยู่แค่ฝ่ามือ

.

หนทางยาวไกล

.

เหนื่อยก็แค่พัก

.

รักเต็มดวงใจ

.

คนนี้ใย ใจไม่เต็ม

.

น้ำเริ่มจะเน่า เปลี่ยนบรรยากาศมาเดินป่ากันดีกว่า ขึ้นเขา ลงห้วย รวมระยะทาง 4 กม. บางคนว่าไกล แต่ไม่มีใครเอ่ยว่าใกล้ เพียงแต่ใจบางดวง ห่วงถึงเวลา ทำไมมันช่างสั้นนัก

.

เมื่อก้าวเท้า เรื่องราวก็เปลี่ยน

.

นี่หรือ อุปสรรค?

.

น้ำใจ ใช่นอกใจ

.

เมื่อ "น้ำ"

.

รวมกับ "ใจ"

.

ชีวิต ต้องเกื้อกูลกัน

.

เมื่อโลกต้องการน้ำใจ

ทำไมจึงไม่มีใครหยิบยื่น

เสียงระเบิดยังระงม ขรมเสียงปืน

คนจรสะดุ้งตื่น ในคืนอันหนาวเหน็บ

.

เสียงนับถอยหลังดังแว่วรอบเต้นท์ เป็นสัญญาณใกล้ปีใหม่ ผมเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไร ดีที่ตื่นมาทันเวลา

5

4

3

2

1

สวัสดีปีใหม่

.

ฟ้าภูคา 00.01 น. วันที่ 1 ม.ค. 2550

.

จากจุดชมวิว

.

ข้างขึ้น เดือนหงาย

.

เดินทางครั้งนี้ สายตาผมได้มองผ่านชีวิตรักของคน 6 คน

รักร้าว (แต่แก้ไขทัน)

รักเริ่ม

และรักกุ๊กกิ๊ก

.

ส่วนตัวผม

...ขอแค่โลกนี้สงบสุข

edit @ 5 Dec 2007 21:32:25 by 7 days ago