บิลค่าไฟเดือนนี้ 150 บาท...
เจ้าหน้าที่อพาร์ทเม้นท์ ออกสีหน้าฉงน "ห้องอื่นเขาจ่ายกันเป็นพัน ทำไมห้องคุณใช้น้อยจัง?"
ใบหน้านั้นหาได้มีความปลาบปลื้มที่ผมช่วยประหยัดไฟชาติ กลับเพ่งมาในดวงตา หาทางจับพิรุธ คงคิดว่าผมไปโกงมิเตอร์ไฟเขาหรือเปล่า
...ผมทำไม่เป็นหรอกครับ และคงไม่คิดจะทำ (แต่อย่าเผลอก็แล้วกัน)
.
ผมไม่ได้ตอบอะไรเธอ แค่ยิ้มอ่อนๆ แล้วหันหลังจากไป
.
ค่าไฟ 150 บาท เพราะทั้งเดือนผมอยู่ที่ห้องไม่ถึง 10 วัน
...นั่นเพราะแอบชวนตัวเองไปหมกอยู่ที่ซอกๆ หนึ่ง
...ที่ ที่พอจะได้ใช้ชีวิตเหมือนปุถุชนทั่วไป
.
.
ผมเคยชินกับการใช้ชีวิตคนเดียวมานานหลายปี
ครั้นพอมีคู่ กลับรู้สึกแปลกๆ
แปลกที่มีใครขยันโทรมาถามไถ่
แปลกที่ต้องไปดูหนัง กินข้าวสองคน
ชีวิตดูมีความสุข ไม่เหงา ...
...แต่รู้สึกแปลกๆ
...แต่อย่างไร เธอก็จากไปแล้ว
.
.
ไม่รู้จะภูมิใจ หรือน่าเศร้า?
...หากจะถามหาใครสักคน ที่สามารถรับมือกับความเหงาได้ทุกรูปแบบ
ความเหงาจะชี้มือมาทางผม "คนนั้นไง เราเป็นเพื่อนสนิทกัน"
.
คนเราน่ะ ไม่ตายเพราะความเหงาหรอกครับ มันเป็นแค่เพียงความรู้สึกหวิวๆ แค่วูบหนึ่งเท่านั้นเอง ...เพียงแต่มันวูบมาถี่ไปหน่อยก็เท่านั้น
ถ้าเรานับเฉพาะแค่วูบเดียว มันก็ไม่เท่าไหร่ ...วูบต่อไปก็จะทำให้เราชิน ...ซึ่งผมก็ชินกับมันแล้ว
...แต่...
...แต่ทำไมพักนี้ผมถึงรู้สึกว่าอันตรายกำลังจะวิ่งเข้าหาตัวเอง
...เพื่อนสนิท เริ่มมีแววตาไม่น่าไว้วางใจเสียแล้วสิ
.
.
เคยเห็นข่าวตามสื่อ คนฆ่าตัวตายเพราะโรคซึมเศร้า
...โรคที่เกิดกับคนที่ชอบเก็บตัวอยู่คนเดียว มีอารมณ์อ่อนไหวง่าย เก็บกด ไม่ค่อยแสดงออก และชอบคิดฟุ้งซ่าน
คิดเตลิด จนถึงขั้นฆ่าตัวเองตายโดยไม่รู้ตัว
.
...ใกล้แล้ว! ผมรู้ตัวว่าผมเข้าใกล้จุดนั้นมากเกินไป ...จุดสุ่มเสี่ยง
.
.
ก่อนจะเสียท่าให้กับความเหงา
ผมจัดการย้ายทะเบียนบ้านไปฝากไว้กับเพื่อนสนิท (ที่เป็นคน) เป็นการชั่วคราว
อย่างที่ใครหลายคนเคยหย่อนคำถามเบสิคเวลาคุยกันทาง MSN ถึงจุดพิกัดของตัวผม
และได้คำตอบกลับไปว่า ..."ตอนนี้อยู่เซ้ฟเฮ้าส์"
...และอีกหลายคนอาจจะกระแนะกระแหนว่า ที่เซ้ฟนี่ คือเซ้ฟค่าไฟใช่ไหม?
...ด้วยใจจริง ...นี่คือการเซ้ฟชีวิตตัวเอง (แม้ค่าไฟจะเป็นผลพลอยได้ก็ตามที)
.
.
เมื่อเลือกจะใช้ชีวิตคนเดียว ก็ย่อมหนีไม่พ้นความเหงา
และนั่นเป็นการฝืนธรรมชาติมนุษย์ ...มนุษย์ที่เป็นสัตว์สังคม ...ในสังคมที่คันยุบยิบเหมือนสังคัง
.
ผมพาตัวเองเข้าสู่สังคมคันๆ อีกครั้ง
ทิ้งความเหงาให้นอนรอผมอยู่บนเตียง ...ให้มันอยู่กับตัวเองเสียบ้าง
...หวังลึกๆ ว่าตัวความเหงามันจะเริ่มเพี้ยนและฟุ้งซ่าน จนต้องกัดลิ้นตัวเองตาย
กลับไปจะได้ไม่ต้องเจอหน้ามันอีก
.
เหงาก็ดี อยากเหงา เหงาให้ตาย
เหงาไม่ดี เพราะเหงา ทำให้ตาย
คนเราดี ที่ยังรับ และรู้ได้
ชอบเหงาเท่าไร สุดท้ายก็ต้องการ "ใครสักคน"
