ผีบันได

posted on 27 Oct 2006 02:51 by a7day in travel

ค่ำคืนสุดท้ายที่หลวงพระบาง
โดยบรรทัดฐานส่วนตัว ผมมีความรู้สึกดีต่อการเดินทางครั้งนี้มาก
แม้จะไม่อิ่ม แต่ก็อยู่ท้องไปได้อีกนาน ...แม้จะไม่ได้ถึงขั้นคลุกคลีตีโมง แต่ก็ถือว่าได้ทำความรู้จักอย่างไว้เนื้อเชื่อใจได้

บางทีหากเราตะกละตะกรามมากเกินไป ก็อาจจะก่อให้เกิดทุกข์ได้อย่างหนึ่ง

.

ก่อนอื่น ยังมีรูปเหลืออีกเยอะ เลยเอามายัดเยียดให้ดูกันอีก นี่คงเป็นรอบสุดท้ายแล้วจริงๆ

.

(ซ้าย) ป้ายข้ามถนนเป็นรูปผู้หญิงนุ่งผ้าซิ่น น่ารักดี (ขวา) วงเวียนน้ำพุกลางเมือง แหล่งรวมวัยรุ่นเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ยามค่ำคืน เสียดายไม่ได้แวะมา 55
.

(ซ้าย) ตลาดมืด หรือตลาดนัดกลางคืน คนไทยเรียกถนนข้าวเหนียว (ขวา) ชอบรูปร่างเลื้อยๆ ของต้นไม้ริมแม่น้ำโขงต้นนี้จัง

.

(ทั้ง 2 ภาพ) ก๋วยเตี๋ยวลาว ที่นี่เขาเรียกว่า "เฝอ"มีเครื่องเคียงด้วยเป็นผักกับน้ำจิ้ม

.

น้ำตกกวางซี ห่างจากหลวงพระบาง 30 กม.

.

(ซ้าย) ดอกจำปาลาว บ้านเราเรียกลีลาวดี ดอกไม้ประจำชาติลาว (ขวา) นี่คือขี้หมาลาว เคยเห็นกันป่าว 555

.

(ซ้าย) ประตูชัยที่เวียงจันทร์ (ขวา) พระธาตุหลวง

.

ไม่แน่ใจว่าความประทับใจนั้นมีรอยด่างพร้อย หรือว่ามันจะเป็นความประทับใจอีกรูปแบบหนึ่ง...
.
...ประสบการณ์ขนหัวลุก
.
ขอตั้งชื่อเรื่องว่า ...คืนหลอน ที่หลวงพระบาง (ให้เสียงภาษาไทยโดย อินทรีย์)
.
อย่างที่ได้เห็นหน้าเห็นตาเมืองหลวงพระบางกันไปบ้างแล้วนะครับ จากเอนทรี่ก่อนหน้านี้
หลวงพระบางเป็นเมืองเก่า คงราวๆ 300 ปี บ้านเรือนส่วนใหญ่ก็จะอยู่คู่เมืองมาตั้งแต่ยุคล่าอาณานิคมฝรั่งเศส
กาลเวลาผ่านมาถึงปัจจุบัน เมื่อหลวงพระบางกลายเป็นเมืองท่องเที่ยว บ้านเรือนเลยถูกปรับปรุงรีโนเวตกลายเป็นเกสเฮ้าส์รองรับแขก
.
นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะพักเกสเฮ้าส์ เพราะราคาถูกกว่าโรงแรมราวฟ้ากับเหว
.
ก้าวแรกที่เหยียบหลวงพระบาง ก็จะมีพวกที่ทำธุรกิจเกสเฮ้าส์เข้ามาแนะนำที่พักราคาถูก พร้อมอาสาพาไปดูห้องหับ ไม่ถูกใจก็ไม่เป็นไร ขอให้ไปดูก่อน
ผมดูโบรชัวร์ที่เขาเอามาให้ดู ก็คิดว่าน่าจะโอเค ราคาไม่แพงนัก เลยตัดสินใจไปดู
.
ที่แรกเป็นห้องแถวเก่าๆ สองชั้น ชั้นล่างเป็นปูน ชั้นบนเป็นไม้
ชั้นบนมีว่างอยู่สองห้อง เดินดูแล้ว ก็พอนอนได้ แต่บ