สะบายดีหลวงพระบาง
จบ จบ จบ จบสิ้นเสียที ภาคนี้เป็นภาคสุดท้ายของซีรี่ แมน อิน เดอะลาวแล้วนะครับ
แนะนำกันพอเป็นสังเขปนะครับ เมืองหลวงพระบางเป็นเมืองหลวงเก่าของลาว ทั้งยังเคยเป็นเมืองหนึ่งของไทย ก่อนเสียให้ฝรั่งเศส

หลวงพระบางมีความสำคัญทางด้านศิลปวัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ จนได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในฐานะที่ "อนุรักษ์ความเก่าแก่ดั้งเดิมไว้ได้ดีที่สุดในเอเชยตะวันออกเฉียงใต้"

หลวงพระบางเป็นเมืองเล็กๆ สามารถเดินเที่ยวได้ทั่วทั้งเมืองภายใน 1 วัน จริงๆ ก็มีจักรยานให้เช่านะครับ เสียแต่ว่าคุณลงจอดบ่อยก็เท่านั้นเอง เพราะจุดที่น่าสนใจมีอยู่เกือบทุกซอกมุม ผมจึงเลือกการเดินเห็นจะเหมาะกว่า

สิ่งที่น่าสนใจในหลวงพระบางก็คือ สถาปัตยกรรม วัด วัฒนธรรม และวิถีชีวิต ...พล่ามยาวทำไม ไปกันดีกว่า...

.

ก่อนอื่นใส่บาตรข้าวเหนียวเพื่อความเป็นสิริมงคลก่อนครับ

ข้าวเหนียวกระติ๊บละยี่สิบบาท หาซื้อจากป้าๆ ที่นั่งใส่อยู่นี่แหละครับ แกเตรียมมาเผื่อขายด้วย

.

ก่อนใช้วิชาเดินทางไกลแบบลูกเสือ ที่ต้องขุดเอามาใช้ตอนหนุ่ม เราจำเป็นต้องหาอะไรใส่ท้องเสียก่อน เล็งไว้แล้วครับ ...กาแฟร้านปะซานิยม ไปหลวงพระบางห้ามพลาดร้านนี้ ของเขาขึ้นชื่อเรื่องกาแฟ

ผมคิดว่ากาแฟกับขนมคู่ (ปาท่องโก๋) คงไม่อยู่ท้อง งั้นเดินต่ออีกหน่อยไปกินโจ๊กร้านนางแอ รสชาติดี ราคาถูก ...

.

กาแฟลาวใส่นมก็หอมหวานไปอีกแบบ ...หากใครไม่กินกาแฟก็มีชานมร้อนรอสแตนบาย

.

ทุกเช้ามาฝากท้องที่ร้านนางแอ...แต่ผมว่าเรียกน้องแอ จะเพราะกว่านะ อิอิ

.

อิ่มบุญ อิ่มท้องแล้ว ลุย!!

.

วัดเชียงทอง วัดที่ป๊อบปูล่าร์ที่สุดในหลวงพระบาง ผนังสิม โบสถ์จะเป็นศิลปะน่ารักเหมือนการ์ตูนฝีมือเด็ก แต่ที่จริงเขาใช้เศษกระจกมาปะติดปะต่อเป็นรูป ...ทำยากน่าดู

.

ในสิม พระรูปหนึ่งกำลังทำพิธีลาสิกขาอยู่พอดี โดยเจ้าฝรั่งเสื้อขาวมานั่งสมาธิอยู่ด้วย

.

(ซ้าย) ทางเข้าวัดหัวเชียง เป็นจรเข้คาบพญานาค 7 เศียร แปลกดี (ขวา) จิตรกรรมปูนเปียก หน้าสิม เป็นเรื่องราวในวรรณคดีเรื่องมโนราห์

.

(ซ้าย) ชอบลายเสานี้มาก ว่าจะถอนมาไว้ที่บ้านสักต้น (ขวา) มาแปลกอีกแล้ว คราวนี้จับปลา ดีที่จับได้แค่มือเดียว

.

(ซ้าย) ดาวหน้าสิม จะมีเกือบทุกวัด ไม่มีคนให้ถามเหมือนกันว่าเอาไว้ทำอะไร เดาเอาเองว่าเป็นโคมไฟ (ขวา) เทวดาอารักขาประตูสิม

.

(ซ้าย) ตระเวนวัดมาเกินครึ่งวันแล้ว อากาศร้อนมาก (ขวา) ถนนข้าวเหนียว ตอนกลางคืนจะคราคร่ำไปด้วยผู้คน และของแบกะดิน

.

มาดูสถาปัตยกรรมกันบ้าง เป็นอาคารรูปแบบตะวันตกยุคโคโลเนียล ผสมผสานกับตะวันออก แน่นอนครับ อิทธิพลจากฝรั่งเศสครองเมืองนั่นเอง ...ดูกันเรื่อยๆ

ลุงฝรั่งเห็นป้ายหน้าร้านนวดแล้วเกิดอาการสนใจทันที ...แหม่ ยูมานวดกรุงเทพสิ เด็ดกว่า อิอิ

.

อ้าวลืมไปเลย นี่เป็นพระราชวังเก่าของเจ้ามหาชีวิตครับ เดี๋ยวนี้เขาดัดแปลงมาเป็นหอพิพิธภัณฑ์ ข้างในมีห้องที่ประดิษฐานพระบางอยู่ด้วย หมื่นกีบครับจ่ายก่อนดู ห้ามถ่ายรูป

งั้นก็ชมบรรยากาศข้างนอกก็แล้วกัน

.

เย็นแล้ว ทีนี้ไปขึ้นพูสีกัน เพื่อชมเมืองหลวงพระบางในมุมสูง เก็บเงินอีกแล้ว เขาเก็บค่าเข้าทุกที่เลยครับ เหมือนว่าจะเอาซ่อมแซมบำรุง แต่ไม่เลย ยังเก่าเหมือนเดิม คงไม่กล้าซ่อมมาก เดี๋ยวมันดูใหม่เกิน ไม่ดูว่าเป็นเมืองเก่า อิอิ (แซวเขาอีก)

(ซ้าย) พระธาตุพูสี (ขวา) เมืองเงียบสงบนิ่งเหมือนสายน้ำคาน

.

แม่น้ำคาน ช่วงก่อนที่จะไหลบรรจบแม่น้ำโขง

.

สนามบินหลวงพระบาง ไม่คิดจะเป็นคู่แข่งกับสุวรรณภูมิ ของเขาที่สุดในโลก

.

พระอาทิตย์ใกล้ตกดินแล้ว

.

มีอยู่จุดนั้นแหละที่ถ่ายได้ แล้วพี่แกดันไปยืนถ่ายอยู่คนเดียวไม่ยอมลง น่าถีบตกเขา

.

ในหนัง พอพระอาทิตย์ตกดิน มักจะเป็นตอนจบใช่ไหมครับ ที่หลวงพระบางก็ตะวันตกดินแล้วเหมือนกัน เห็นทีจะต้องจบแล้ว เที่ยวแล้วเก็บความประทับใจกลับมาด้วย

.

มีโอกาสก็อย่าลืมแวะไปเยือนนะครับ ทิ้งทวนด้วยบทกวีตามถนัด

.

หลวงพระบางเมืองเก่า

ซ่อนเรื่องราว เงาอดีต

งามวัฒนธรรม วิถีชีวิต

ขอติสักนิด ผีดุโคตร