สมบัติบ้า โดนรวบตัวส่งจิตแพทย์!!!
หึ...ไม่ใช่สมบัติ เมทะนี ฟ๊อย!
.
ผมเป็นหนึ่งในจำพวกคนที่ชอบเก็บสมบัติบ้าๆ หากคิดว่าของกระจุกกระจิกพวกนั้นเป็นของสะสม ผมก็อาจจะเข้าขั้นนักสะสมตัวยง เก็บมันทุกอย่างทั้งที่ไม่ได้เอามาใช้ประโยชน์ จะทิ้งก็ไม่กล้าทิ้ง ...สู้ให้มันหายไปเองดีกว่าบังคับให้ผมเอาไปทิ้ง
นิสัยอย่างนี้ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นแน่ๆ ...แน่นอน! มันเป็นสันดาน แต่ยังไงมันก็เป็นความพึงพอใจของผม และแน่นอนอีกเหมือนกัน มันไม่ใช่สิ่งที่แม่พึงพอใจ
อย่างไรก็ตาม นิสัยชอบเก็บนู่นซุกไว้ตรงโน้น เก็บนี่ซุกไว้ตรงนี้ ยังถือว่ามีประโยชน์บางประการ อย่างน้อยแม่ก็ไม่ต้องควักตังค์ซื้อของเล่นให้ผมบ่อยๆ ...เพราะของเล่นในวัยเด็ก ผมยังเก็บจนวันนี้
ตอนเด็กๆ ร้องงอแงให้แม่ซื้อของเล่นให้ทีไร เป็นต้องถูกตอบกลับด้วยลูกโฟร์แฮนด์ ท็อป สปิน จนหน้าคะมำ ...แต่ใครจะคิดว่านั่นเป็นการปลูกฝังให้ผมรู้จักใช้ของอย่างคุ้มค่า ของเล่นอันนึง เล่นได้เป็น 10 ปี
ที่ยังมีอยู่จนตอนนี้ก็เป็นพวกตุ๊กตายาง ...!!! เรียกว่าหุ่นยางดีกว่า หุ่นตัวเล็กๆ จากเรื่องดราก้อนบอล และเซนต์ เซย่า และหุ่นนักฟุตบอลจิ๋วที่มีสนามฟุตบอลกระดาษขนาดเท่ากระดาษ A2 (A3+A3) ...นอกจากนี้ยังมีพวกการ์ดวัดพลังจากดราก้อนบอลอีกนั่นแหละ ที่เป็นแบบมีแผ่นฟิล์มเปลี่ยนตามอุณหภูมิ เหมือนเครื่องวัดพลังคู่ต่อสู้ของพวกดาวไซย่าการ์ดนี้แถมมากับขนมโอเดงย่า ซองละ 5 บาท ...ความจริงเราอยากได้การ์ดมากกว่าขนมเสียอีก ขายเฉพาะการ์ดอย่างเดียวก็ได้
.
สมบัติบ้าประเภทอื่นก็จะมีพวกตั๋วต่างๆ ตั๋วรถ ตั๋วเรือตั๋วหนัง ตั๋ว ตั๋ว ตั๋ว
ประสบการณ์ครั้งแรกย่อมน่าประทับใจ ผมจึงเก็บตั๋วเรือเฟอรี่ข้ามฟาก ดอนสัก-สมุย ไว้ เพราะนั่นเป็นครั้งแรกที่ได้นั่งเฟอ(รา)รี่ ฮา!
ตั๋วรถเมล์ ผมจะเลือกเก็บเฉพาะตั๋วที่มีลักษณะพิเศษ เรียกว่าตั๋วโชคดี ...เพื่อนบ้าคนไหนสักคนมันบอกกับผมว่า ให้เอาเลขตั๋วมารวมกัน ผลลัพธ์เท่าไรให้หารด้วย 8 ถ้าหารลงตัวจะถือว่าวันนั้นจะโชคดี ...แหม ถึงแม้จะไม่ค่อยน่าเชื่อถือนัก แต่ผมก็ดันทำตามมัน อย่างน้อยความเชื่อหลอกๆ ก็สามารถช่วยให้เรามีกำลังใจดีขึ้นได้เหมือนกันนะ
ส่วนของอื่นๆ อีกจิปาถะ เช่น ตั๋วหนัง บัตรเข้าสวนสัตว์ใบแรกในชีวิต เศษกระดาษที่วาดรูปและเขียนกลอนไว้ นิตยสารฉบับปฐมฤกษ์(พักหลังชักเปลืองตังค์เลยเลิกซื้อ) หนังสือพิมพ์ที่มีข่าวที่น่าสนใจต่างๆ บัตรเติมเงินโทรศัพท์ (เผื่อวันไหนเลิกใช้ จะเอามารวมดูว่าหมดตังค์ไปกี่บาท) โบรชัวร์ สมุดจดเบอร์โทรศัพท์เล่มแรก หนังสือโป๊เล่มแรก ...และถุงยางอนามัยอันแรก!!! ฮา
.
เวลาย้ายที่อยู่ก็ต้องขนไปด้วย นอกจากของที่จำเป็นแล้ว ยังต้องเผื่อที่ให้ของที่ไม่จำเป็นพวกนี้ด้วย ความจริงจะแกล้งลืมมันก็ได้นะ แต่ผมดันไม่ชอบแกล้ง เพราะเสียดาย ของเหล่านั้นมันรวบรวมเรื่องราวและประสบการณ์ในอดีต ...กลัวทิ้งไปแล้ว ความทรงจำจะหายไปด้วย
สรุป ไม่รู้สมบัติบ้า หรือเป็นคนที่บ้า
.
ฉันชอบเก็บสมบัติบ้า
เธอคือส่วนหนึ่งในสมบัติบ้า
แม้เธอจะหนีหน้า
แต่ยิ้มเธอยังเป็นสมบัติบ้าในใจฉัน
ขอเก็บให้มันสุดๆเลย%
