เคยบอกเพื่อนคนหนึ่งไปว่า การจะมองให้เห็นตัวตนของเรา ต้องใช้คนอื่นเป็นกระจกสะท้อนกลับมา
นั่นเพราะหากเรามองตัวเองมันก็จะเห็นแต่ส่วนที่ดีๆ เพราะคงไม่มีใครที่คิดสร้างอคติกับตัวเอง...
ยกตัวอย่างเช่นผมเอง ส่องกระจกทีไรก็มักจะเห็นว่าตัวเองดูดี ...ถือว่าเป็นคิงคองที่ดูดีมากๆ ตัวหนึ่งเลยล่ะ แต่พอเราใช้คนอื่นมองสะท้อนกลับมา ความความดูดีของคิงคองกลับถูกลดลงเหลือระดับหางแถว
...สำหรับคนอีโก้สูงจะได้รู้จักปรับลด คนขี้อายจะได้รู้จักกล้าแสดงออก คนเห็นแก่ตัวจะได้รู้จักใจกว้าง ซึ่งคนในสังคมจะเป็นกระจกให้เรามองเห็นตัวเองได้ชัดขึ้น-ที่สำคัญ เราต้องใจกว้างพอที่จะเปิดรับด้วย ไม่อย่างนั้นก็เหมือนไปส่องกระจกในห้องมืด - ไม่เห็นอะไรเลย
ส่วนตัวผม ...ทางที่ดีอย่าไปปวดหัวกับมันมากดีกว่า เป็นคิงคองที่ดูดีในแบบตัวเองนี่แหละ ไม่สร้างความเดือดร้อนก็พอ ...เอ่อ...อย่างมากก็แค่อยู่คนเดียว ฮา
.
คนเราก็ไม่แปลก ชอบส่องกระจก ...ทำไมน่ะหรือ เพราะคนในกระจกไม่เคยขัดใจ อยากให้ทำอะไรเขาก็ทำตาม จะเกาหัว จะแคะขี้มูก ไม่ทำให้ผิดหวัง ...ชอบใช่ไหมครับที่มีคนคอยตามใจเราทุกอย่าง?
คนในกระจกก็ดูท่าจะภูมิใจในหน้าที่ของตัวเอง เต็มใจที่จะสนองความต้องการของฝ่ายตรงข้ามโดยไม่ปริปากบ่น ยามคุณยิ้มก็จะยิ้มกับคุณ ยามคุณเศร้าก็จะร้องไห้กับคุณ ...เขาเป็นเพื่อนที่แสนดีจริงๆ
คนในโลกจริง -เอาแต่ใจ >>> ไม่มีใครรัก
คนในกระจก - ชอบเอาใจ >>> มีแต่คนรัก
หากเปลี่ยนกันได้...อยากเปลี่ยนกันไหม?
.
...หากเปลี่ยนกันแล้ว ต้องสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองโดยสิ้นเชิง
