เฮ้อ!
เฮ้อ!
เฮ้อ!
ลมหายใจมันฝังลงไปลึกเท่าไรกัน ถอนตั้ง 3 ครั้งยังไม่ยอมขึ้น
บางครั้งเป่าปาก ฟู่! ใช้ปากช่วยแล้ว ยังถอนยากเย็น
คิดแล้ว ก็ไม่รู้จะถอนไปทำไม มันไม่ได้ช่วยอะไรมากไปกว่าความรู้สึกว่าก้อนที่จุกอยู่ตรงหน้าอกมันหลุดออกมาด้วย ...จริงสิ! ใครที่ถอนหายใจก็คงไม่ได้หวังอะไรไปมากกว่านั้น
.
เฮ้อ! ฟู่!
เฮ้อ! ฟู่!
เฮ้อ! ฟู่!
แค่ความรู้สึกว่าโล่งอกแล้ว ...แต่เดี๋ยวอีกไม่ถึงนาทีมันก็กลับมาให้หนักอกอีก ...ช่างเป็นความทุกข์ที่หนีไม่พ้นเสียจริง ...ถ้ายังไม่เห็นทางสว่าง ก็จงทำมันต่อไป เฮ้อ!!!!!!
.
เธอ...ผู้เป็นดั่งลมหายใจ
ไม่ใช่สิ!
เธอ...ผู้เป็นดั่งลมถอนหายใจ
.
เธอไม่ได้อยู่กับฉันตลอด เหมือนลมหายใจเข้า-ออก
แต่เธอจะอยู่กับฉันนานๆ ครั้ง ...เพราะเธอคือลมถอนหายใจ ...ที่ทำให้ฉันได้รู้สึกดีประเดี๋ยวประด๋าว ...ทั้งที่รู้ว่าเป็นแค่ความสุขจอมปลอม
