ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ผมได้ทำนิตยสารขึ้นมาฉบับหนึ่ง มันจะออกแนวปรัชญาชีวิต การมองโลกในแง่มุมต่างๆ การตั้งคำถามต่อชีวิตมนุษย์ ฯลฯ โดยเป็นรูปแบบของบทสัมภาษณ์ บทความ บทกวี และภ่าพถ่าย รวมทั้งหมดก็ 64 หน้า ...ดำเนินการโดยการโซโลเดี่ยวทุกขั้นตอน จนกระทั่งออกมาเป็นรูปเล่ม หมดเวลาไป 3 เดือน ...ชื่อ นิตยสาร "Box of Life" ซึ่งผมแปลเป็นไทยเองว่า "กล่องดวงใจ" ชีวิตที่ติดกับกรอบสารพัด เสรีภาพที่มีขอบเขต...
...เอ่อ คงไม่เคยเห็นกันตามแผงหรอกครับ เพราะนั่นคือโปรเจ็คท์ก่อนจบของผม ทำกันจริงจัง แต่ตีพิมพ์กันเล่นๆ ...แค่8 เล่ม
.
เวลาผ่านมา ไม่ได้มีส่วนเปลี่ยนแนวคิดของผมสักเท่าไร เพียงแต่มันจะก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น รู้จักการดำเนินชีวิตให้เป็น และเป็นระบบมากขึ้น...
หากชีวิตคนเราเปรียบเหมือนสี่เหลี่ยมจัตุรัส ในนั้นแบ่งออกเป็น 4 ส่วน เท่าๆ กัน ...ก็จะได้อีก 4 จัตุรัสเล็กๆ และในจัตุรัสเล็กนั้นก็จะมีสิ่งที่มีความสำคัญต่อชีวิตของเราอยู่ ...ซึ่งเราควรจะให้เวลาและความสำคัญกับทั้งสี่จัตุรัสนั้น อย่างไม่บกพร่อง ...เอ่อ นึกภาพแต่ละจัตุรัสว่าเป็นห้องๆ หนึ่งก็แล้วกัน
.
จัตุรัสที่หนึ่ง คือ ครอบครัว พ่อ แม่ และผู้มีอุปการคุณ
...สำหรับบางคน เมื่อเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ สี่เหลี่ยมนี้อาจจะค่อยๆ ร้างไป แล้วถูกแทนที่ด้วยสัดส่วนความสำคัญของจัตุรัสอื่นที่เพิ่มเข้ามา ...แต่ช้าก่อน! อย่าให้มันหดจนหายไปนะครับ อย่าลืมว่าเราก่อนที่เราจะมาเจออีก 3 จัตุรัส ...เราได้ก้าวออกมาจากจัตุรัสที่หนึ่งนี่เอง ดังนั้นความกตัญญู รู้คุณ จึงถือเป็นเรื่องที่ไม่ควรละเลย
.
จัตุรัสที่สอง คือ การงาน
...นี่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตอย่างแท้จริง เงินเดือน เดือนแรก จะส่งให้แม่หรือไม่ก็ตาม แต่นั่นชี้ให้เห็นว่า เราโตพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว เป็นการรับช่วงต่อไม้ผลัดจากพ่อ แม่ ...เป็นหน้าที่ของเราที่พาตัวเองไปให้ถึงเส้นชัย เสริมพัฒนาการเพื่อที่จะสร้างอนาคตให้ตัวเองต่อไป ...นี่คือช่วงเวลาที่ยาวนานที่สุดในชีวิตของมนุษย์แต่ละคน
.
จัตุรัสที่สาม คือ ความรัก
...เอ่อ ผมไม่ค่อยถนัดเรื่องนี้น่ะครับ หวังว่าคงพอจะตีความกันเองได้ ...ต่างคนก็ต่างรูปแบบ ต่างรสชาติ ...หรือจะให้สอนจระเข้ว่ายน้ำ???
.
จัตุรัสที่สี่ คือ โลกส่วนตัว
...ก็คงจะเป็นจัตุรัสที่ดูผ่อนคลายที่สุด เปรียบเหมือนห้องนั่งเล่นสักห้องให้เราเข้าไปขลุกอยู่ในนั้นสักชั่วระยะหนึ่ง ซึ่งต่างคน ก็ต่างกิจกรรมอีกนั่นแหละ อย่าคิดว่ามันไม่สำคัญนะครับ ...ถึงจะไม่ได้ใช้บ่อย แต่หมั่นเข้าไปปัดกวาดเช็ดถูมันบ้างนะครับ ...อาจจะมีบางวันที่เราต้องใช้มันในกรณีฉุกเฉิน
.
เป็นความเชื่อ (ส่วนตัว) ว่าที่กล่าวมาเหล่านี้ จะช่วยให้ชีวิตสมดุลขึ้น ...อาจจะมีบางครั้งที่เราหนักไปในด้านหนึ่ง จนมันแน่นเกินไป ...เราต้องเปิดประตูระบายให้มันไหลออกไปสู่จัตุรัสอื่นบ้าง
...เผื่อมันจะช่วยให้เราเดินได้ โดยไม่เสียการทรงตัว
แล้วอย่างนี้จะปล่อยให้ฉันรอต่อไปอีกรึเปล่า???
