เปิดตาแล้วมองเห็นแต่เงาตะคุ่มของเครื่องใช้ แว่วเสียงสั่นกระเส่า และเสียงเตียงโยก จากห้องติดกันดังผ่านผนังเข้ามา ...แสงไฟหน้าปัดนาฬิกาปลุกถูกสั่งให้ทำงาน เข็มยาวพยักหน้าหงึกไปทับเลข 12 ลากเข็มสั้นมาทิ้งไว้ที่เลข 3 --- ตี 3!!
คงไม่ใช่เพราะเสียงสังวาสนั่นหรอกนะที่มาปลุกในเวลาที่ไม่สมควร ...ช่างเถอะ คืนนี้หลับต่อได้สบาย โดยไม่ต้องงัดท่านอนทั้ง 108 ออกมาใช้ --- เพลีย
.
ข่าวร้ายของวันใหม่
เพื่อนชายที่น่ารัก โดนหักอกโดยสตรีที่คบหากันมายาวนาน...ทั้งคู่ หวานจนน่าอิจฉา ...แต่ท้ายที่สุด เรื่องที่ผ่านมา กลับกลายเป็นแค่ความหลัง
เพื่อนตื่นมาในเช้าที่ศีรษะหนักอึ้ง ด้วยเสียงเรียกเข้าที่ดังถี่ยิ่งกว่าปืนกล ...คงมีธุระขั้นคอขาดบาดตาย ...โทรศัพท์ถูกทิ้งไว้ข้างหมอนสีขาว และรอยบุ่มของเบาะที่ยังไม่คืนรูป ...เจ้าของไม่อยู่ เพื่อนจึงทำหน้าที่ตอบรับแทน...
...สุดท้ายเพื่อนก็รู้ความจริงว่า สิ่งที่หนักอึ้งอยู่บนหัวนั้น เป็นอวัยวะแปลกปลอมที่เขาไม่ปรารถนาเป็นอย่างยิ่ง
.
3 วันจากนารี เป็นอื่น
อย่าจบรักด้วยความเคียดแค้น ...โลกมีเกิด ย่อมมีดับ สิ่งที่ต้องเรียนรู้ คือความจริง ...มอบความรักให้เขาต่อไป แม้เขาจะหมดรักให้เขาเห็นว่ารักนั้นไร้รอยแปดเปื้อน
หน้าที่ของเขา คือมีความสุขกับรักครั้งใหม่
หน้าที่ของเรา คือทำใจ ...มันก็คงเท่านั้น
.
ปิดเปลือกตา แล้วปล่อยให้น้ำที่เอ่อล้น ไหลลงอย่างเงียบๆ
'
แหะๆๆ