คนเราจะเลือกอย่างไหน ระหว่าง"มาก"กับ "น้อย"?

ในแง่พื้นฐาน "มาก" ย่อมเป็นที่ปรารถนาพิศวาสมากกว่า "น้อย" โดยไม่มีปัจจัยด้านคุณภาพมาเกี่ยวข้อง

ว่าด้วยสันดานมนุษย์ ที่ไม่เคยมีความพอเพียง และพอใจในสิ่งที่มีอยู่ กิเลสกลายเป็นสิ่งเร้าให้คนอยากมี อยากได้ ได้แล้ว อยากได้อีก อีก อีก...

มีบางคนที่ไม่ต้องการอะไรมากมาย บางอย่างไม่จำเป็นต้องมีมาก ...แค่เป็นส่วนเล็กๆ ที่อย่างน้อยก็พอจะช่วยให้อะไรๆ มันดีขึ้น

อย่างมาก...อย่างน้อย

ฝนห่าใหญ่ไม่มีประโยชน์อะไรต่อต้นถั่วเขียวในห้องนอน ...น้ำเพียง 1 หยดจากปลายขนตานั้น อย่างน้อยก็ช่วยให้ต้นถั่วเขียวมีชีวิตอยู่ได้อีกวัน

แม้ลมบางๆ จะไม่ทำให้สถานการณ์ดีขึ้น ...อย่างน้อยก็ช่วยให้อารมณ์เย็นลง

ไม่ได้มีเพื่อนฝูงมากมาย แต่อย่างน้อยก็มีเพื่อนคนหนึ่งที่รู้ใจ

แม้จะคุยกันคนละภาษา ...แต่อย่างน้อย การใช้ภาษามือก็ทำให้รู้จักกันดีขึ้น

แม้ไม่ได้เจอกันแรมปี ...อย่างน้อยจดหมาย 1 ฉบับ ก็ทำให้ไม่ขาดการติดต่อ

แม้จะไม่มีเวลามากพอ ...แต่อย่างน้อยก็ยังพอมีเวลา

ถึงสายตาจะสั้น ...แต่อย่างน้อยก็ยังมองเห็น

.

เมื่อมองจุดหมายไกลสุดสายตา ความเหนื่อยล้าจะมาถึงก่อนเวลาอันควร ...บางอย่างมันไม่ท้าทาย แต่อย่างน้อยก็ไม่มีพิษภัย เมื่อละสายตาจากความห่างไกล ...ก็จะเห็นสิ่งมีค่าอย่างน้อยที่อยู่ใกล้ๆ ตัว

.

แม้มันจะน้อย ...แต่อย่างน้อยก็ยังมี