เราเห็นหลักชัยอยู่แค่ตรงหน้า ...แต่ก็เหนื่อยเสียจนไปไม่ถึงมันสักที

ประตูเปิดกว้างรออยู่ ...แต่ทำไมไม่กล้าเดินเข้าไป

เขาอยู่แค่ชั้นบนนี่เอง ...ทำไมยังจดๆ จ้องๆ ไม่กล้าเข้าไปขอโทษ

ตรงข้ามฟากถนน ...ได้ทิ้งใครบางคนที่น่าสงสารอยู่ตรงนั้น

.

โอกาสมีแค่ครั้งเดียว ...เราจะละทิ้งมันไปแล้วหรือ?

บางทีมันอาจจะไม่มีวันย้อนมาให้เราได้ลังเลใจอย่างนั้นอีกแล้ว