ช่วงปลายหน้าฝน ผมวางแผนไว้อย่างหนึ่ง แผนที่จะลักพาตัวเองไปซ่อนไว้ตรงที่ไหนสักแห่ง...
ผมวางแผนจะลักพาตัวเองไปไกลๆ แต่ก็คงไม่ไกลมาก และก็ไม่ใกล้เกินไป ...ไม่อย่างนั้นอาจจะมีใครสะกดรอยมาชิงตัวผมไปจากตัวผมเองก็เป็นได้
ผมจะไม่ให้ผมไปทะเล แต่จะให้ไปภูเขา
ผมจะไม่ให้ผมฟังเสียงคลื่น แต่จะให้ฟังเสียงใบไม้
โดยส่วนตัวคิดว่าช่วงชีวิตคนเราใน 1 ปี ควรจะมีเวลาทบทวนเหตุการณ์ชีวิตสักชั่วระยะหนึ่ง ได้เวลาวิเคราะห์ และทำความเข้าใจกับตัวเอง เพื่อที่จะเดินได้ถูกในตาต่อไป ...อย่างน้อยก็ยื้อเวลาที่จะโดนรุกฆาต
ผมไม่มีเวลาจะคิดอะไรตอนเทศกาลปีใหม่
ผมไม่มีเวลาจะทบทวนอะไรในเทศกาลสงกรานต์
ช่วงเวลานั้นผมมอบเวลาให้ครอบครัว และเพื่อนฝูง
ดูเหมือนจะเป็นข้ออ้าง วางแผนเที่ยว ...แต่การเที่ยวแล้วได้สาระมันก็เป็นความคิดที่ดีนะ ที่เลือกช่วงปลายฝน ต้นหนาว ก็เพราะมันเป็นรอยเชื่อมระหว่าง 2 ฤดูกาล ที่มีอุณหภูมิไม่เหลื่อมล้ำกันมากนัก ไม่ต้องปรับตัวกันมากนัก...ผมอาจจะเป็นหนึ่งในบางคน ที่มักจะอ่อนไหวง่ายเมื่อถึงช่วงเปลี่ยนฤดู...!!
ผมจะลักพาตัวเองไปซ่อนไว้ที่หลวงพระบาง ..แล้วอย่าไปแจ้งตำรวจล่ะ เดี๋ยวผมจะโดนจับ!!
*วันเกิดน้องสาวผม มีฟามสุขมากๆ เน้อ*
edit @ 2006/06/06 18:15:57
